مراقبت و نگهداری مناسب از استخر و خصوصا مدیریت سطح کلر در استخر شنا بسیار مهم است زیرا آب دائماً در حال تغییر است. قرص و پودر کلر برای بسیاری از افراد، بخش حیاتی حفظ تعادل شیمیایی آب است. زیرا کلر بیش از حد، سوزش چشم و بوی تند را به همراه خواهد داشت. کاهش سطح کلر، قلیائیت و pH استخر را از کنترل خارج می کند و منجر به مواردی مانند کدر شدن آب و رشد جلبک میشود. میزان ایده آل کلر باید 0.2 ppm یا کمتر و کلر آزاد باید در محدوده 1 تا 3 ppm باشد شما با استفاده از کیت های کلر آماده می توانید سطوح کلر را در استخر به خوبی بررسی کنید.
روش مدیریت سطح کلر در استخر شنا
برای کنترل سطح کلر تنها بررسی و نظارت بر کلر کافی نیست و شما باید تمام مواد شیمیایی مورد استفاده در استخر را مورد توجه قرار دهید. پنج عاملی را که نقش عمدهای در شیمی آب استخر و اثربخشی کلر استخر نقش دارند عبارتند از:
تعادل pH
pH عامل اصلی است که باید هنگام حفظ تعادل شیمی آب استخر خود حفظ کنید. pH به سطح اسیدیته آب شما اشاره دارد و از استفاده از مواد شیمیایی برای متعادل نگه داشتن آن و عاری از آلایندهها و رشد جلبکها حاصل میشود. شما میخواهید pH شما همیشه بین 7.4 تا 7.6 باقی بماند تا از سوزش چشم جلوگیری شود و امکان استفاده از کلر آزاد فراهم شود.
قلیایی بودن استخر
قلیایی بودن که ارتباط نزدیکی با pH دارد، مقدار باز یا یونهای هیدروژن در آب شماست. همچنین به توانایی آب شما در مهار و کاهش از دست دادن هیدروژن اشاره دارد. متعادل نگه داشتن قلیائیت به حفظ سطح pH در حالت بهینه هنگام ورود اسیدها یا بازهای اضافی به آب کمک می کند. شما می خواهید قلیائیت استخر شما بین ۸۰ تا ۱۵۰ قسمت در میلیون (PPM) باشد.
سطح سختی کلسیم
استخر شما نمک های کلسیم را در آب خود حل کرده است. این نمکها می توانند از روغن ها و نمک های روی پوست افراد، از زباله هایی که به استخر شما می ریزند و از واکنش های شیمیایی که از حفظ تعادل آب شما ایجاد می شوند، افزایش یا کاهش یابند. شما می خواهید این سطوح را حدود ۲۵۰ ppm نگه دارید. اگر سطح کلسیم خیلی پایین باشد، می تواند باعث ایجاد حفره در گچ شود، در حالی که مقادیر بالای کلسیم آب را کدر میکند و می تواند منجر به رسوب گذاری شود.
کل جامدات محلول (TDS)
هنگامی که یک استخر برای مدت طولانی مورد استفاده قرار گرفته است، چیزهایی مانند لوسیون برنزه کننده، کلریدها، خاک، زبالهها، جلبک کشها و سایر آلاینده ها میتوانند از برگه ا، پوست درختان، خاک، شیمی پوست و سایر عوامل وارد آب شوند. TDS را نمی توان اجتناب کرد، اما باید آن را زیر ۴۵۰ ppm نگه داشت. علاوه بر شیمی آب باید از عملکرد تک تک اجزا استخر نیز مطمئن باشید مثلا سیستم پخش کلر و فیلتراسیون نیز باید به درستی کار کنند تا کلر استخر در سطح مطلوب حفظ شود.
